Historisch leven langs de Vliet

Voorburg - Vanouds was het goed leven langs de Vliet. Tussen de vele buitenplaatsen en hofsteden was in 1826 nog net plaats voor een stukje nieuwbouw, dat nog steeds bestaat. Dat betreft de buitenplaats Schoonoord, dat vanwege zijn beperkte omvang slechts werd aangeduid met ‘buitentje’.

Door F.J.A.M. van der Helm

Op de 20e december 1826 vond een veiling plaats in het Voorburgse logement De Gouden Leeuw. Op de veilinglijst stonden enkele fraaie stukken onroerend goed, waarvan de gerenommeerde buitenplaats Opwijk met zijn fraaie koepels en kolfbaan op de eerste plaats werd genoemd. Dit riante buiten deed dienst als logement en zou later bekend zijn onder de naam uitspanning of logement Wijkerbrug. Daarnaast werd er nog een woning geveild en op de derde plaats een stuk land ter grootte van ruim 42 roeden. Alle percelen waren gelegen aan het Oosteinde vanaf de hoek met de Wijkerlaan en waren eigendom van Maria van Veen, die weduwe was van Paulus Theodorus Straatman.

Waar de naam Schoonoord vandaan komt laat zich raden: een schoon (=mooi) oord, uniek gelegen aan het Oosteinde op een steenworp afstand van de Vliet. De bouw van de woning verliep voorspoedig en in 1834 werd het ‘buitentje’ te koop of te huur aangeboden en kreeg Smulders de kans om zijn dure investering voor een deel ten gelde te maken. Weldra zou Schoonoord zijn eerste bewoners krijgen.

Een jaar nadat Schoonoord te koop was gezet werd de koopovereenkomst getekend tussen Smulders en de nieuwe eigenaar: de eveneens uit Voorburg afkomstige welgestelde heer Wijnand van der Paauwert (1770-1836). De bejaarde rentenier werd vergezeld van zijn vrouw Anna Boele (1771-1859). Ze legden voor hun nieuwe onderkomen ƒ 6.500 op tafel en daarvoor kregen ze ‘het buitengoed genaamd Schoonoord bestaande in een sedert weinige jaren grotendeels vernieuwd huis’, compleet met tuin, boomgaard en moesland ter grootte van ruim één bunder. Het geheel was gelegen met de ingang aan het Oosteinde.

Helaas was de ouwe heer geen gelukkig en langdurig leven beschoren op Schoonoord. Al spoedig krijgt hij problemen met zijn gezondheid. Het 24-jarige huwelijk tussen de echtgenoten leek zijn langste tijd te hebben gehad. Tengevolge van ‘hevige zenuw-zinking-koorts’ overleed Wijnand op 19 september 1836 om 5 uur in de ochtend. Hij was nog geen jaar bewoner van zijn droomhuis geweest. Vrouw Anna bleef nog lang met familie op Schoonoord wonen. Uiteindelijk zal ze er in 1859 ‘zacht en kalm’ op 87-jarige leeftijd overlijden.